De opkomst van de community-ondernemer

Community-building als professionele activiteit wordt uitgevoerd op drie manieren. Twee daarvan zijn redelijk bekend, de derde veel minder, maar is wel in opkomst. De klassieke community-builder is de opbouwwerker. Het vak van opbouwwerker was decennialang wat uit de gratie, maar maakt nu een stevige comeback. Steeds meer zzp-ers zien ‘opbouwwerk als deel van hun bedrijfsmissie en sluiten veelbelovende deals met klassieke welzijnsinstanties. Vooral op buurtniveau doet een nieuwe generatie van deze community-builders goed werk.

Het tweede type community-builder is de online moderator die in zowel de private als publieke sector opereert. Het is de groep die in eerste instantie vooral voor corporates opereerde en actief bouwt aan de fan-community. Steeds vaker worden ook rondom sociale vraagstukken vergelijkbare fan-community‘s gebouwd, met dank aan in het bedrijfsleven opgedane inzichten.

De laatste groep is wat mijn goede vriend Michel Koolmees de gemeenschaps-ondernemer noemt. Zijn beroepsprofiel is overigens bijzonder interessant. Als ondernemer kwam hij jaren terug in het welzijnswerk terecht. Daar specialiseerde hij zich op de driehoek IT, ondernemen en welzijnswerk. Inmiddels doet hij bijna hetzelfde, maar dan nu voor een IT ondernemer. Zijn grensgevecht is niet zonder obstakels, maar leidt tot producten als digitale wijkraad, de muziekspeelplaats en veel meer.

Voor de community-ondernemer als nieuw vak liggen veel kansen. Bevlogen professionals uit bij voorkeur verschillende disciplines en ervaringsdeskundigen verenigen om nieuwe oplossingen te bedenken en realiseren voor sociale kwesties, dat is de missie van een community-ondernemer. Op een manier die zowel leerzaam als persoonlijk is, de vorm telt ook zwaar bij deze aanpak.

Een plezierige struggle

Community en ondernemen als met elkaar verbonden concept is – zo ervaar ik zelf ook – nog geen mainstream (gelukkig maar?). Het voor mij belangrijkste kenmerk van ondernemen is ongevraagd in actie te komen. Publieke officials in een community zijn opgegroeid met het fenomeen opdracht. Wat komt eerst, de actie of de opdracht? De actie dus. Een community-ondernemer start met gelijkgezinden en verdient daarmee de opdracht. Zo niet, dan niet, dat is ondernemen! Hier moeten de medespelers uit het publieke domein dus nog ‘even’ aan wennen, maar de wereld verandert snel!

Een tweede obstakel is boeiender en heeft te maken met wat Geoffrey Moore noemt ‘Crossing the chasm’ uit 2013, wat mij betreft een must read voor elke startende (community-)ondernemer. Dit is zijn les. Wie ongevraagd initiatieven opstart krijgt al snel fans bij de zogeheten uitvinders en early-adopters. Zij identificeren zich met innovatie en krijgen warme gevoelens bij woorden als proef, experiment of pilot. Moore beschrijft hoe groot de kloof is tussen de early-adopters en de early-majority. Die laatste groep omarmt het nieuwe produkt alleen wanneer het bijna gebruiksklaar wordt opgeleverd en vooral, wanneer het nieuwe niet te veel afwijkt van de bestaande routine. Vervolgens gaat de late-meerderheid pas om wanneer zij volledig ontzorgd wordt, en zij min of meer voor een voldongen feit staan.

Wie in, met en voor een community wil ondernemen moet kortom ‘gehaaid’ zijn. Mooier is het niet te maken. Wegblijven van pilots en proeven, ondergronds testen, de orde niet verstoren en de resultaten als onafwendbaar presenteren, dat helpt al heel wat. En, zoals de eerder genoemde Michel mij altijd voorhoudt, veel broodjes kaas eten met de spelers, onverstoorbaar blijven en het plezier erin houden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s