VAKKENVULLERS (13)

Vakkenvullers, lifestream over community-building, 1 juli 2018, aflevering 13

In VAKKENVULLERS dit keer een samenvatting van het boek Interprofessionele samenwerken en innoveren in teams. Samenwerking in nieuwe praktijken, onder redactie van Vincent de Waal, met extra aandacht voor het hoofdstuk van Dorien de Wit.  Omdat het zo fijne denkstof biedt voor de urgentie en complexiteit van werken aan professionele community’s. Organisatieadviseur Dorien de Wit beschrijft pijnlijk herkenbaar over wat dikwijls wringt in ‘je vak, je functie, je team, je organisatie en je netwerk.

We leven in een VUCA wereld, volgens Ducheyne (de auteur aan het woord) Een tijd van snelle veranderingen (Volatile), het is onvoorspelbaar hoe situaties zich ontwikkelen (Uncertain), er zijn veel partijen met tegengestelde belangen zonder eenduidige oplossingen (Complex), de samenhang tussen oorzaken en gevolgen is ook onduidelijk en we hebben ook nog eens geen eenduidig beeld van de werkelijkheid (Ambigious).

We gaan die werkelijkheid te lijf met specialisten en specialiseren. Iedereen zijn vak en discipline. Specialisten die zich ook nog eens ten opzichte van elkaar (willen) profileren.

Specialisatie en daarmee samenhangende verkokering heeft waarde; daardoor kijken we niet eenzijdig naar problemen en worden we gedwongen belangen af te wegen en te kijken en denken vanuit verschillende perspectieven.

Complexiteit vraagt van professionals steeds meer creativiteit en verbeeldingskracht, het persoonlijk oordeelsvermogen telt zwaar, net als het omgaan met ambiguïteit.

Professionals moeten (leren) adequaat om te gaan met morele vraagstukken, spelen met meerdere logica’s en plezier beleven aan weerbarstige (‘wicked’) problemen. (wat zijn wicked problems?)

De kans dit te leren wordt beperkt door de inhuur van tijdelijke krachten en “outsourcing”: de visie van professionals zelf staat onder druk, we hebben bovendien de neiging ambivalentie weg te drukken.

Marktdenken binnen en tussen organisaties werkt contraproductief. De introductie van competitie, werken met kleinere – zogenaamd beter te managen – eenheden en werken met duidelijke doelen en heldere succesindicatoren heeft de problemen vergroot in plaats van opgelost.  De noemer hiervoor was new public management. (new public management)

Specialisten van nu worden uitgedaagd actief burgerschap te bevorderen en in stand te houden en oplossingen te zoeken waarin het sociaal functioneren van het individu in zijn eigen, sociale omgeving wordt versterkt. (systeembenadering)

Belangrijk is dat we voor de professionals een werkomgeving maken waarin leren en werken soepel in elkaar overgaat, veel aandacht is voor impliciete kennis en een open en lerende cultuur bestaat en aandacht voor kenniscreatie.

Constructieve samenwerkingsrelaties tellen zwaar, we moeten bouwen aan “fluid network of interconnected individuals”, tijdelijk van aard en met innovatie-opdrachten. Faciliteren van deze teams is van cruciale waarde, net als het belang van leiderschap.

Zelfsturende teams dreigen een leeg concept te worden waarin oude leiderschapspatronen de kop opsteken. Middenmanagers worden weer belangrijk, maar nu als verandermanager die constant de dialoog opzoekt met medewerkers en externe partners over complexe processen. (zelfsturende teams)

Delen van kennis en toegang geven van dossiers en informatiebronnen is noodzakelijk.

Het werkplezier van professionals en de kans op een burn-out nemen af wanneer zij deelgenoot worden van verandering en proactief werken.

Specialisten zijn als het gaat om samenwerking bang voor taakverschraling; zij willen wel hun specialistische expertise op peil houden. Constructieve samenwerking vraagt altijd om behoud van specialistische identiteit.

De opleidingen worden T-shaped: een brede opleiding met tegelijk verdiepende vakkennis. Specialisten worden getraind andere specialisten te begrijpen, waarderen en om effectief te communiceren. De professionele competenties voor samenwerking worden steeds verder ontwikkeld, net als het continu willen leren en reflecteren.

Specialisten hebben de neiging niet mee te gaan in een verandering die zij niet zelf hebben bedacht, vooral door te gaan met waar zij nu al competent in zijn en risico te vermijden.

Het loont om elkaar het succes te gunnen en te oefenen met werken met een dubbele loyaliteit: aan de eigen organisatie maar ook aan partners buiten het eigen team. Dit kan door de teamleden actief te informeren over wat buiten speelt.

Professionals van andere organisaties persoonlijk leren kennen, met aandacht voor elkaars waarden, telt zwaar. Dorien de Wit noemt dit ‘de waterlijn naar beneden halen’.

Uiteindelijk is interprofessioneel samenwerken en werken in een alliantie of community gewoon hetzelfde als werken in het eigen team; alleen komt de specialist met andere organisaties verder en beter. Het zorgt voor meer ontwikkeling en productiviteit. Ik voeg daar persoonlijk graag aan toe: en zorgt voor meer plezier!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s